Aleksander Marian Radecki

Urodził się w 1951 roku w Mikołowie w województwie śląskim jako drugi syn Henryka i Klary z domu Jastrzębskiej. Po trzech latach wraz z rodziną przeniósł się do Raciborza, gdzie ukończył kolejno Szkołę Podstawową nr 11, Szkołę Muzyczną I stopnia (klasa fortepianu) oraz II Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza, gdzie w 1969 roku zdał egzamin maturalny. Bezpośrednio potem ze względu na chorobę nerek zdecydował się na podjęcie pracy zawodowej w charakterze pomocnika ślusarza w Raciborskiej Fabryce Kotłów.

W 1970 roku rozpoczął studia teologiczno-filozoficzne w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu. 29 maja 1976 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk abpa Henryka Gulbinowicza w archikatedrze pw. św. Jana Chrzciciela.

Po ukończeniu studiów został skierowany do pracy duszpasterskiej jako wikariusz do parafii Wniebowzięcia NMP w Szczawnie-Zdroju (1976–1980), a następnie do parafii pw. św. Jerzego Męczennika i Podwyższenia Krzyża Świętego we Wrocławiu-Brochowie (1980–1983) i parafii pw. Świętej Rodziny na Biskupinie oraz Sępolnie we Wrocławiu. W sierpniu 1985 roku objął stanowisko administratora, a następnie proboszcza parafii pw. św. Jadwigi w Mokrzeszowie, które sprawował do 1991 roku.

2 czerwca 1991 roku wrócił do Wrocławia, zostając jednym z ojców duchownych Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego. Poza zajęciami z klerykami podjął dalsze kształcenie, uzyskując licencjat w 1996 roku i doktorat nauk teologicznych na Papieskim Wydziale Teologicznym w 2006 roku. Ponadto ukończył Szkołę Formacji Ojców Duchownych Seminariów Diecezjalnych i Zakonnych (1996–1997), a także Podyplomowe Studium Duchowości Katolickiej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w 2007 roku. Poza pracą w seminarium prowadził rekolekcje na terenie całej Polski, skierowane głównie do osób duchownych.

W latach 2005–2013 pełnił funkcje Diecezjalnego Dyrektora Unii Apostolskiej Kleru Archidiecezji Wrocławskiej, jednocześnie wspomagając pracę Dyrektora Krajowego tej organizacji. W 2005 roku włączono go do Rady Programowej ds. Formacji Stałej Kapłanów w Archidiecezji Wrocławskiej.

Za swoją działalność był wielokrotnie nagradzany przez władze kościelne. 15 maja 1992 roku otrzymał odznaczenie Rochettum et Mantolettum, a 20 września 1993 roku został Prałatem Honorowym Jego Świątobliwości Papieża Jana Pawła II. 17 czerwca 2014 roku zakończył posługę ojca duchownego we wrocławskim seminarium duchownym, zostając mianowany wikariuszem biskupim ds. stałej formacji kapłanów. Od 2017 roku prowadził zajęcia (wykłady i ćwiczenia) z zakresu powołania dla miejscowych diakonów. 1 lutego 2019 roku przeszedł na emeryturę, zamieszkując jako rezydent w katedralnej plebanii.

Współpracował jako felietonista i redaktor, pisząc artykuły dla Gościa Niedzielnego, Niedzieli, Gazety Seniora oraz Gazety Wrocławskiej.